“Het waren mooie vier dagen” verzuchtte Gerrit Idema toen de organisatieploeg rond 20.30 uur op Tweede Pinksterdag aan het eind van het toernooi zich verzameld had in de kantine van FC Uitgeest om nog even wat te eten en te drinken. Dit keer was het vooral de aanloop naar het toernooi geweest die hem als voorzitter van de organiserende stichting hoofdbrekens hadden bezorgd. “Verdomme, zijn die visa nu nog niet binnen? Komt Ghana nu wel of niet? Wat Kenia ook al niet? Belgrado dan maar. Kunnen die geen vliegtickets krijgen? Dan gaan ze maar met de bus? ICGT regelt het allemaal. Waar blijft die gebruikersvergunning nu van de gemeente? Bellen maar weer! Wat staat daar nu? Dat moet echt een fout zijn? Mevrouw Baltus hoe zit dat? Aha, u zorgt er persoonlijk voor dat….Een nieuwe heldin van het ICGT was opgestaan.Nee, hij was blij geweest toen vrijdagavond werd afgetrapt voor de traditionele clubavond. Het feest kon beginnen.

 Vrijdagavond zeven uur. De aftrap voor onze jaarlijkse pot van oud FC Uitgeest tegen de coryfeeën uit het verleden van Vitesse’22. Het was het moment ook waarop moeder natuur besloot een gordijn van water naar beneden te sturen die pas weer open ging toen alle wedstrijden bijna waren gespeeld. Een sterke Arjen de Zeeuw en een watervlugge Hans Kaandorp konden niet verhinderen dat het gemotiveerde FC Uitgeest voor het eerst sinds jaren weer eens met de overwinning wegsloop. Winst die,ere wie ere toekomt, vooral te danken was geweest aan een weergaloze Peter Winter in de goal.

 Zaterdagochtend negen uur? Toch altijd een beetje vlinders in de buik want het gaat  beginnen. Om half twaalf zal de aftrap zijn van het 26^e Internationale Cor Groenwegen Toernooi. Eerst maar even luisteren naar Peter Wijker die door sponsoring was uitgenodigd om voor en flink aantal uitgenodigde gasten te vertellen over zijn carrière als voetballer. Mooie verhalen over een Co Adriaanse die zijn ploeg na een onnodig gelijkspel, in een jaar dat 58 punten voor Europees voetbal genoeg moest zijn, op Eerste Paasdag 58 eieren laat zoeken waar de spelers 58 seconden de tijd voor hadden, waarna ze zich 58 x moesten opdrukken. Dat gaat nog wat worden bij FC Twente.

Young Boys uit Zwitserland tegen FC Uitgeest was het openingsaffiche. De aftrap werd verricht door Wil Klein en Jan Doornenbal. Van ons, aan hen, een eerbetoon voor al het werk dat ze de afgelopen jaren hebben verricht voor het ICGT. Bij zo’n wedstrijd denk je dan dat een dorpsploegje tegen deze betaalde jeugd geen kans maakt. Niets is minder waar. Sterker nog, de FCU had op verschillende momenten nog het beste van het spel. Toch werd er ongelukkig verloren en daar baalden “de onzen” zichtbaar van.

Het leuke van de klus die ik samen met twee andere “ICGT journalisten” voor het toernooi doe is dat je gericht kijkt naar de jou toebedeelde (van iedere wedstrijd maken we een verslag die een kwartier later verschijnt op de website) wedstrijden. Je maakt jezelf wijs dat je een “kenner” bent en laat dan ook niet na om wijsheden uit te strooien als “Hou maar op, ik heb de beste speler van het toernooi al gezien” of, “het zou me verbazen als Zuid-Korea niet in de finale komt”. Gevaarlijk, want in mijn geval vergiste ik me bijvoorbeeld deerlijk. Ik zag de boomlange spits van OFK Belgrado Takac een paar kansen missen die zelfs Willem Langendijk nog gemaakt zou hebben. Terstond beschreef ik de man als de “nieuwe mislukte Zlatan”. Wat een misser. De maandag erop zag ik hem in één wedstrijd vijf keer scoren en hij werd topscorer van het toernooi.

 Zondagochtend 06.30 uur. In alle vroegte staan ze al weer klaar. De schoonmaakploegen van “the morning after the night before”. Wat een bende. Opschieten maar want om 09.30 uur moet er gevoetbald worden. Het Arie Bonkenburg Sr toernooi voor dames en heren. Een fantastisch evenement waar maar liefst tientallen teams uit de wijde omgeving aan meedoen. Zij die klaar zijn met voetballen maken daarna direct de gang naar de feesttent, want begint daar om 14.00 uur niet een optreden van het legendarische trio Tjoe en Jeroen?

Jawel, dringen geblazen en bewaking die de talloze fans een eind van het podium moet houden want anders worden de kleren hen van het met sixpacks gezegende lijf gerukt door gillende vrouwen van boven de veertig. Ik moet eerlijk zeggen dat het optreden absoluut het muzikale hoogtepunt was van het muziekgebeuren van het 26^e ICGT. Fraaie gitaarsolo’s, ingewikkelde drumpartijen en fraaie meerstemmig uitgevoerde songs zorgden voor kippenvel bij de tientallen bezoekers die het mochten meemaken. Kermis Uitgeest juli 2011 treden ze weer op. Komt dat zien!

 Het is gezellig druk en ik ben ook dit jaar weer onder de indruk van de logistieke prestatie die geleverd wordt door de ploeg horeca en door Algemene Zaken, die zorgen dat je redelijk eenvoudig je drankje kun kopen,kunt plassen, en het team veiligheid en bewaking die op bescheiden en ingetogen wijze zorgen dat alles vriendelijk blijft. Dat lukt ook dit jaar weer. Voorwaar een prestatie van formaat.Mooi is ook jong voor oud. We hadden de “Annie’s” en we hebben de “Marina’s”. Ze noemen zich de smeerploeg en zorgen voor broodjes voor alle deelnemers tijdens het toernooi maar regelen ook de barbezetting gedurende het gehele evenement. Wat zijn we blij met ze.

 Maandag weer internationaal jeugdvoetbal. Ik hoop stiekem op een finale tussen Atletico Mineiro en Zuid-Korea. Twee verschillende speelstijlen. Het lijkt me wel wat. Met de Brazilianen bleek ik goed te zitten maar de Koreanen lieten zich in de halve finale helaas verassen door Sporting Portugal. Zo staan twee Portugees sprekende teams in de “Grand Final”. Tot genoegen van de ruim 1200 bezoekers wordt het uiteindelijk Atletico Mineiro die de grote Cup in ontvangst mag nemen. Zij blij, wij blij en in Brazilië is men blij.

Speler van het toernooi is ook een Braziliaan namelijk Bernard. Een speler die een beetje aan Lionel Messi doet denken, en van wie het mij zou verbazen als hij volgend seizoen nog in Brazilie speelt. Mooi is dan nog dat moment waarop het hele team na afloop in de kleedkamer onder zijn leiding samen in gebed gaat. Winnen als religie.

Gerrit pakte zijn spullen, keek nog eens even rond en wist dat het goed zat. Het was mooi geweest. Volgend jaar weer een aflevering.

 De organisatie van het ICGT dankt alle vrijwilligers en sponsoren zonder wie er geen ICGT zou zijn. Zij zijn het ICGT.

 De afvallende bal